SİYASET KAN DAVASI DEĞİLDİR

Ferzan Özer, 'Siyasette yollar ayrılabilir, fikirler değişebilir; ancak siyasi rekabet düşmanlığa dönüşmemeli' diyerek, muhalefet içindeki sertleşen dili eleştirdi, geçmişin hesapları yerine ülkenin geleceğine odaklanılması çağrısı yaptı.

“Siyasetin yanlışı vardır, siyasetçinin de yanlışı vardır.” Süleyman Demirel böyle der ve devam eder: “Siyasette ebedi dostluk yoktur, ebedi düşmanlık da yoktur.” Bugün muhalefette yaşananlara baktığımda bu sözleri hatırlamamak mümkün değil. Daha dün aynı parti çatısı altında siyaset yapan, aynı hedef için mücadele eden insanlar bugün birbirlerine neredeyse can düşmanı gibi davranıyor. Kimi CHP’de kaldı, kimi başka siyasi oluşumlara yöneldi. Siyasette yollar ayrılabilir, fikirler değişebilir. Eleştiri de olur, sert mücadele de… Ama siyaseti bir kan davasına çevirmek bugüne kadar kime fayda sağlamış ki? Daha yakın zamanda “Altılı Masa” denilen ve birbirine hiç benzemeyen altı siyasi parti aynı hedef için bir araya gelebildi. Peki bugün birbirimize karşı kullandığımız dili bu kadar sertleştirirsek, yarın nasıl yeniden aynı masaya oturacağız? Önümüzde genel seçimlerin yanı sıra yerel seçimler de var. Belediye başkanlığı, meclis üyeliği, hatta muhtarlık seçimlerinde bile ortak destekler ve adaylar gündeme gelebilir ve gelecekte. Bugün birbirimize söylemediğimizi bırakmazsak, yarın bir çatı aday üzerinde nasıl anlaşacağız? Üstelik bu kavga sadece siyasetçileri değil, partilileri de yoruyor. Her iki tarafta da kırgınlık ve moral bozukluğu var. Bu kavganın taraflarında bulunan sağduyulu insanların, öfke dilinin daha fazla büyümemesi için sorumluluk alması gerektiğine inanıyorum. Çünkü muhalefetin birbirini yıpratması en çok kimin işine yarar? Geçmişin hesabını büyütmek yerine geleceğe bakmalıyız. Eleştirelim, tartışalım, yollarımız ayrılsın; ama birbirimizi düşmanlaştırmayalım. Çünkü siyasette yollar bugün ayrılır, yarın yeniden kesişir. Ve önümüzde hepimizin kişisel hesaplarından daha önemli bir mesele var: Ülkenin geleceği.